De muziek in Leeuwenstrijd

Ik heb er altijd een handje van gehad om elementen uit de popcultuur te verweven met literatuur. Uit angst dat ik het op een dag allemaal vergeet en omdat geen enkele literatuurwetenschapper – laat staan een argeloze lezer – dit allemaal zou signaleren of optekenen, doe ik het hier zelf maar in beknopte vorm. Ik heb aan het slot een playlist van Leeuwenstrijd aangemaakt, maar blik ook nog even terug op de popcultuurelementen uit mijn vorige romans.

Zo refereerde de titel Sneeuwbeeld (2000) aan zo’n ruisend scherm zoals ik vaak gezien had in videoclips van The Jesus and Mary Chain, en maakte ik gebruik van motto’s van Peter Handke (met een fragment uit het scenario van Wim Wenders’ Der Himmel über Berlin), Leonard Cohen en David Bowie. In mijn tweede roman Tupelo (2001) open ik met een motto van Primal Screams album XTRMNTR en laat ik een van de personages muteren in 80’s icoon Billy Idol. Er is ook een hond, Malfi, als verwijzing naar het klassieke toneelstuk uit 1623 van The Duchess of Malfi van John Webster, waar Echo & The Bunnymen weer naar verwees in hun nummer ‘My White Devil’.

In Sluit Deuren en Ramen (2003) opent het verhaal met een motto van Six, het laatste studioalbum van de Britse groep Mansun. Mijn vierde roman Coyote (2006) was weer doordesemd met de teksten van David Sylvian (vandaar ook ‘Japan’ als terugkerend thema in dat boek, zo komt er – als ik het mij goed herinner – in een droomsequentie een bamboehuisje voor, wat geïnspireerd was door Bamboo houses / Bamboo Music van David Sylvian en Ryuichi Sakamoto).

De Onderbreking (2009) en mijn voorlaatste roman De Schuldigen (2011) was opvallend muziekloos, op de wat gebruikelijke flirts met cruiseschipmuziek, disco en crooners na, al luisterde ik bij beide boeken wel bijna non-stop naar bootlegs van The Sisters of Mercy (uit de jaren nul, dus zonder Wayne Hussey). Dat verklaart misschien waarom de tanige en subversieve Beckert Volck, bijzonder hoogleraar Geweld en Esthetiek uit De Schuldigen wel wat weg heeft van Andrew Eldritch, zanger van The Sisters of Mercy en waarom een auto in De Onderbreking in de slotscène een sneeuwstorm in een slip raakt. Als ik het goed herinner heb ik dat geschreven onder invloed van het nooit op plaat uitgebrachte nummer ‘Crash and Burn’, dat in tekstueel opzicht weer raakvlakken heeft met het werk van JG Ballard (een van mijn idolen) en het gedicht L’Allegro van John Milton uit 1645 (‘Come, and trip it as you go | On the light fantastic toe’). Sowieso was ik tijdens De onderbreking en De Schuldigen erg gefascineerd door het werk van Italiaanse futuristen uit het begin van de 20e eeuw. Snelheid, vooruitgangsdrift en gevaar.

En hoe zit dat met Leeuwenstrijd? Ik open onder andere met een citaat van The Manic Street Preachers van hun recente album Rewind The Film (2013) en een regel uit ‘Station to Station’ van David Bowie. Ik heb in een Spotify-lijst bijgehouden welke nummers er allemaal in elk geval genoemd worden. Dat is nogal wat, en geeft wat mij betreft vooral een interessant tijdsbeeld. Het is overigens niet zozeer muziek die ik zelf zou draaien, maar als je de muziek kent kleurt het het verhaal. Toch heb ik, anders dan in de vorige romans, bij mijn weten geen scènes letterlijk laten beïnvloeden door teksten, al staan personages wel met vuisten te zwaaien op nummers als ‘Master and Servant’ van Depeche Mode en breken uitzinnige jongeren de boel af op de nogal inhoudsloze muziek van Hardwell.

Beluister hieronder de Leeuwenstrijd-soundtrack in Spotify.

 

(Ook is er, realiseerde ik mij na herlezing van de drukproeven, nog een andere interessante link tussen Leeuwenstrijd en mijn debuut Sneeuwbeeld uit 2000. Op een gegeven moment is er in Leeuwenstrijd een scène die zich afspeelt op de hoge Siegessaüle in het Berlijn van 1990 met een opa, vader en een kind. Dat is weer geënt op een van de scènes uit Der Himmel über Berlin van Wim Wenders. Kennelijk is de vijver waaruit ik vis niet al te diep of te groot).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Connect with Facebook

Go to top