Lezerspost: Willem Nijholt over Leeuwenstrijd

Het was een bijzonder toevallig treffen dit voorjaar: ik ontmoette acteur Willem Nijholt, die nietsvermoedend zijn boekhandel in de Jordaan bezocht voor de aanschaf van nieuwe literaire waar om in zijn huis in Frankrijk te lezen. Ik was in de Island Bookstore om Leeuwenstrijd aan te prijzen in het kader van mijn boekhandeltoer. Ik kon het niet laten om Nijholt aan te spreken, niet in het minst omdat zijn naam – samen met die van Ellen Vogel – in het boek voorkomt én omdat ik zijn ‘brievenboek’ Met Bonzend Hart (zijn levensverhaal, opgetekend in de vorm van brieven aan Hella Haasse) met veel plezier las. Hij kocht een exemplaar van Leeuwenstrijd en ik schreef er een opdracht in.

Tot mijn grote genoegen (en verbazing) ontving ik dit weekend een alleraardigste ouderwetse brief van Nijholt, die de uitgever had doorgestuurd. Hij begint al goed:

Het cliché van een boek niet meer weg te kunnen leggen, werd mij tot diep in de nacht een waarheid.

Ik deel niet de gehele inhoud van de brief omdat ik geen showbizz-schrijver ben en omdat u wat te raden over moet houden, maar dit raakte mij zeer:

Wat ik vooral ook bewonder aan jouw boek, de constructie en de stijl van jouw schrijven, is dat het nergens de nuffige neus van literair-willen-doen opsteekt, maar gewoon, alsof je naast me zit, het aan me vertelt in mensentaal (zoals Reve dat noemde).

En voorts dat hij het boek cadeau zou doen bij Kerstmis en andere feestgelegenheden, om er aan toe te voegen:

En hou jij ook maar eens op, Nijholt! Jeetje mina, van slijmen gesproken!

Enfin, de brief wordt bewaard in Huize Van Aalten en bij een volgende te verschijnen titel gaat een exemplaar gesigneerd naar Frankrijk.

Comments

Comments are closed.

Go to top