Recensie: 18 bloggers over Leeuwenstrijd

Leeuwenstrijd is nu bijna een half jaar uit (het scheelt een paar dagen, 11 augustus is het officieel). Er zaten mooie reacties bij én er werden enkele kritische kanttekeningen geplaatst. Een goed boek wordt dikwijls geliefd of gevreesd, dus daar is niets bijzonders aan. Wat mij als auteur in het hart van de zomer nog mag raken, is het enthousiasme waarmee ook nu nog geschreven wordt over Leeuwenstrijd. In het bijzonder de blogs die verschenen in het kader van Not Just Any Book, een initiatief van onder meer Cathelijne Esser. NJAB fungeert in dit geval als platform voor digitale recensies (‘een prachtige perfecte dag voor literatuur’) van ‘normale’ lezers – niet de recensies die onder de vleugels van klassieke journalistieke titels worden geschreven, hoewel de kwaliteit ervan soms minstens even hoog is.

Achttien bloggers schreven dus over Leeuwenstrijd. En de reacties lopen, net als bij het professionele journaille, uiteen. En dat lijkt me een mooie dwarsdoorsnede van het lezerspubliek. Enkele citaten leest u hier (maar voor het volledige overzicht gaat u naar de site van NJAB):

‘Soms lees ik een boek en merk ik dat het verhaal niet zoveel met mij doet’ (Liz Lohren)

‘Dit boek is echt een aanrader. Ga er rustig voor zitten, want het is niet een boek wat je snel weg leest. Het is een boek wat verdient om langzaam gelezen te worden.’ (Jenny’s Bookcase)

‘Dit boek leest gemakkelijk en aangenaam en is uitermate goed geschreven’ (Zwart-boek.nl)

‘de roman leest vlot, het historische decor en de tijdgeest worden met enkele kenmerkende beelden moeiteloos tot leven gewekt. Aan de opbouw is ook veel aandacht besteed; in de opeenvolgende delen krijgt elke generatie zijn eigen hoofdstuk toebedeeld keurig met de naam van de verteller erboven vermeld’ (Curledupbook)

‘Het is best een leuk verhaal maar na een paar hoofdstukken moet ik mezelf dwingen om door te lezen. Saai is het boek absoluut niet. De verhalen per persoon zijn reuze interessant. Naarmate het boek vordert wordt het inderdaad makkelijker om te herkennen over wie het gaat. Maar mijn aandacht is weg. De Nederlandse geschiedenis die her en der door het verhaal verweven is boeit me bijna meer dan de vier generaties Dona.’ (blogger Linda Kwakernaat)

‘een aanrader voor iedereen die van romans houdt, voor mensen die van geschiedenis houden oftewel voor iedere lezer die graag een goed boek leest, ciao bello.’ (Charlotte’s boeken)

‘Hij weet het onderwerp heel goed tot leven te wekken en plaatst het in een perspectief dat een diepere betekenis in het verhaal geeft. […] Het gaat dan niet meer over de veiligheidsdienst, maar het stijgt daar ver bovenuit. Het gaat over verraad, familiebanden en wat dit met mensen doet. Thomas van Aalten weet het uit de historie te halen en het in het verhaal te passen. […] Daarmee krijgt het een heel mooie positie in de roman en past naadloos in het verhaal. Hij heeft dat ontzettend mooi gedaan en slaagt in iets waarin Gerrit Komrij niet in geslaagd is. Namelijk: de historie tot leven wekken.’ (Hendrik-Jan de Wit)

‘Van Aalten heeft een scherpe blik op de samenleving en laat ons daarin meekijken in bijzondere verhalen. Er zijn maar weinig Nederlandse schrijvers die dat op zo’n eigen manier doen. Dat was in zijn vorige boeken zo, dat is in Leeuwenstrijd niet anders. Voor Van Aalten is dit misschien een stap naar de lezer toe, maar ik zie nog steeds het avant-gardistische en het theatrale, en gelukkig maar.’ (de utterly bastard groovy Michelle van Dijk)

‘Een tandeloze leeuw’ (blogger Petepel)

Ook leuk is het artikel dat Cathelijne Esser wijdde aan de typografie van Leeuwenstrijd.

 

Comments

Comments are closed.

Go to top