1 maart 2008
Als ik het werk van John Fante lees, barst ik bijna in huilen uit van zoveel schoonheid. Begonnen de Verenigde Staten nu maar eens een War On Literature, dan vocht ik mee als heilsoldaat. Wat overbleef waren slechts een paar boeken en alles was voor mij, voor mij en voor mij.
Trouwens, in de komende editie van Wah Wah (Dat blad dat volgens sommigen riekt naar shag, vies zweet, het gebit van Maarten van Roozendaal en leren jacks) staat een verhaal van mijn hand.
Ook is er een ludieke uitgave van de VARA onder de noemer De Mike Bode (vat je 'm?). En je raadt het al, ook daar schijn ik in te staan met een verhaal.
Zo. Nu heb ik lang genoeg over mezelf gepraat. Nu moeten jullie maar eens over mij praten.*
* vrij naar Marcel Reich-Ranicki, dankzij de Groene Amsterdammer van deze week.
2012
januari2011
november september juli juni mei april maart februari januari2010
november oktober september augustus juli juni april maart februari2009
december november oktober september augustus juli juni mei april maart februari januari2008
december november oktober september augustus juli juni mei april maart januari2007
december november oktober september april februari januari2006
december november oktober juni mei maart januari2005
november oktober september augustus juli juni mei