Thomas van Aalten

Nederland nog steeds van ons

10 december 2016

Het is mijn lol niet om gelijk te krijgen, laat staan te hebben. Tenzij het om vals sentiment gaat, dan ben ik er als de kippen bij om het opgeheven vingertje tevoorschijn te toveren. Vals sentiment zie je veel in de politiek. Er wordt wat afge-zo-kan-het-niet-langerd, terwijl dan vaak blijkt dat het helemaal niet zo gaat, of dat het al vijftig jaar zo gaat of eigenlijk alleen maar is verbeterd.

De nieuwe slogan van de PVV is Nederland Weer Van Ons. En dat is nu bij uitstek het valse sentiment waar ik het net over had. Het impliceert immers dat er een kentering heeft plaatsgevonden en dat wij, als Nederlanders, in staat zijn om ‘iets’ terug te draaien, zodat we weer in ons Nederland kunnen rondlopen zoals het ooit ging.

Ach, die woede om de Marokkanen. Blijmoedig schreef het Limburgsch Dagblad een halfjaar voor Wilders’ geboortedag (6 september 1963): ‘Een Italiaan en een Marokkaan zijn gisteren in Heerlen aangekomen!’ Ja, zo’n curieus geval was dat: een Marokkaan en een Italiaan die in de mijnen kwamen werken.

Een maand na Wilders’ geboortedag  schrijft de Telegraaf: ‘Op 1 oktober werkten er in Utrecht in totaal reeds 586 Grieken, 70 Turken en 10 Marokkanen. Daarnaast worden binnenkort een aantal Armeniërs verwacht, die de Perzische nationaliteit hebben. Deze mensen spreken Nederlands, doordat zij vroeger werkzaam zijn geweest in Indonesië als pijplassers in de olie-industrie. Zestien Armeniërs werken reeds voor Werkspoor in het Botlekgebied bij Pernis.’

Nederland Weer Van Ons – no shit. Toen de hardste schreeuwers nog geboren moesten worden, werkten buitenlanders zich het schompes onder erbarmelijke omstandigheden, soms zelfs met dodelijke afloop. Zo raakte in de jaren zestig en zeventig een Marokkaanse gastarbeider bekneld in de Heerlense haven bij Stein, maakte een Marokkaan een dodelijke val in de kolenmijn van Waterschei, sloeg een staaldraad in het hoofd bij een Marokkaanse jongen tijdens het werk bij een bedrijf in Roermond, werd een Marokkaanse schoonmaker van de Rotterdamse metro geëlektrocuteerd omdat hij een kabel vastgreep met 380 volt, stortte een Marokkaan van een houten constructie bij een bedrijf in Sittard, werd een Marokkaan dodelijk getroffen door een kraan in de Oranje Nassau-mijn – de lijst is langer. Tja, inderdaad, minder Marokkanen.

Om de tijd terug te draaien naar de dagen dat er geen Marokkanen in dit land waren, moeten we dus naar de tijd dat Geert Wilders nog niet geboren was. Je kunt de toekomst niet voorspellen, maar het is net zo zinloos om naar het verleden te verlangen.

Geert Wilders was zelf de beruchte ‘tovenaarsleerling’ van Bolkestein, destijds een belangrijke speler in het door Pim Fortuyn en diens discipelen gehate Paarse kabinet. In ’97 had toenmalig VVD-Kamerlid en toen al omstreden politicus Jos van Rey plannen om de politiek te verlaten, maar zijn pion had hij al klaar om naar voren te schuiven: ‘Geert Wilders uit Venlo, die nu nog bij de VVD-kamerfractie in Den Haag werkt.’  

Twee jaar eerder (’95) schreef Geert Wilders als beleidsmedewerker van diezelfde VVD een brief aan het Algemeen Dagblad over Assad en Syrië (de vader van de huidige Assad, trouwens) en de situatie in Iran. De term ‘islam’ komt in deze stukken niet voor.

Een oplettende lezer (Egbert van de Stouw) schrijft na nog eens een artikel van Wilders in Trouw van augustus ’97 dat het wel heel dubieus is: een VVD’er die wel moppert over dictaturen elders, maar vervolgens treedt het kabinet te streng op wanneer bewoners van zulke landen hierheen willen komen voor een verblijfsvergunning (overigens schreef Wilders deze brieven samen met toenmalig VVD-Kamerlid Jan Rijpstra, thans burgemeester van Noordwijk).

Op dat moment verdedigt Geert Wilders het asielbeleid van het dan zittende – paarse! – kabinet, bestaande uit VVD, D66 en PvdA middels een nieuwe brief in Trouw: ‘Van strijdigheid tussen een strengere Westerse buitenlandse politiek ten aanzien van Iran met een humaan maar restrictief Nederlands vluchtelingenbeleid is dan ook absoluut geen sprake, integendeel. Dat is niet alleen klinkklare onzin maar ook in strijd met de feiten. Iraniërs die bij terugkeer in Iran aantoonbaar voor een onmenselijke behandeling of vervolging te vrezen hebben, kunnen voor een vluchtelingenstatus in aanmerking komen. Dat is staand kabinetsbeleid en gebeurt met onze instemming. Waar het nu niet onverantwoord is gebleken om afgewezen asielzoekers naar Iran terug te sturen (maar in individuele gevallen wel degelijk asiel kan worden, en wordt, verleend) geeft een aanscherping van het buitenlandse beleid het enige juiste kritische signaal aan Iran.’

Het monster dat volgens Geert Wilders nu is gecreëerd – dat met broodnodige kreten als Nederland Weer Van Ons te lijf wordt gegaan – is onder zijn eigen ogen tot wasdom gebracht. Is hij wellicht teleurgesteld in zichzelf?

Ik snap eigenlijk niet waarom iedereen er in blijft trappen en erger: waarom iedereen die man zo serieus neemt. Maar daar ben ik vast te elitair voor, of te veel linkse grachtengordel.

Alle gevonden bronnen zijn te raadplegen in de archieven van LexisNexis en de Koninklijke Bibliotheek

 

Reacties (0)

Reageer

  1. Het email-adres wordt niet getoond
  2. Neem het nummer over:

Archief

2017

september juli januari

2016

december november oktober september augustus juli juni mei april maart februari januari

2015

december november