Thomas van Aalten

PON

2 november 2008

Het lijkt me zo vermoeiend om Leon de Winter te zijn. Of Ayaan Hirsi Ali. Of Mohammed Benzakour. Of Rita Verdonk. Of Geert Wilders. Of Gregorius Nekschot. Of Marcel van Dam. Of Joost Zwagerman. Of een ander publiek figuur die verstrikt raakt in zijn meningenoerwoud en zich voortdurend moet wapenen tegen andere boze meningenjagers en opiniemakers.

Iemand die aan het einde van het verhaal niet kan roepen: "Ik weet het eigenlijk ook niet, heeft iemand een vuurtje voor me?"

Het kan altijd nog erger: Ronald Sorensen - mijn editprogramma kan zijn o met een streepje erdoor niet maken - van Leefbaar Rotterdam. Ik dacht altijd dat populist een scheldwoord was, maar Sorensen heeft de Populistische Omroep Nederland opgericht.

'Ik erger me dood aan die linkse documentaires die ons volk maar afschilderen als een kudde slavenhalers en collaborateurs'

Echt.

Dat zegt hij.

Ik bladerde even door de tv-gids maar kon maar geen 'linkse' documentaire vinden over het VOC-tijdperk. Bedoelt hij misschien de waarheid, die sinds een paar jaar mondjesmaat doorsijpelt, uit de educatieve programma's van SchoolTV?

Wat zal zijn vrouw trots op hem zijn, 's nachts in bed. Een tevreden klopje op zijn borst: 'Goed zo, Ronald. Zeg waar het op staat! We mogen trots zijn op Apartheid, NSB-ers, de Gouden Eeuw waar 500.000 mannen, vrouwen en kinderen werden verhandeld, Nederlandse soldaten die voetbalden met de hoofden van de ploppers. Nog een hapje bami, Ronald?'

Waarna Ronald tevreden aan zijn baard krabt en exclameert: 'Oh zo!'. En dan leest hij nog eens lekker een pagina uit Zoo Leven Wij In Indië.

Reageer