Thomas van Aalten

Schrijvers moeten dood

31 maart 2008

Wat is dat toch met mensen die 'voor de lol' een boek gaan schrijven? Elke doorrookte lulcolumnist, rechtse tv-coryfee, zwetsende glossywriter, prietpratende actrice en bekeerde welzijnswerker denkt een boek te moeten schrijven. En dan nog een roman.

Daar ben ik het niet zo mee eens. Door redacties van praatprogramma's en andere (gratis) 'kultuurkamers' van de media wordt juist dit soort figuren opgepikt en naar voren geschoven als schrijvers. Ja, hoor eens.

Schrijven is een ernstig ambacht dat met volledige toewijding moet worden uitgevoerd. Hij of zij die roept 'ik heb altijd al een boek willen schrijven', bekijk ik met argusogen. Had het dan gedaan, zonder het te verkondigen. Als je keukenkasten uitpuilen van de Conimex- en Knorr-verpakkingen, roep je ook niet 'Ik heb altijd al een sterrenrestaurant gewild'. Het is niet erg dat je schrijven toevallig leuk vindt, het is wel abject als je de markt vermoordt met een eenmalige knutselwerk en vervolgens nooit meer wat schrijft.

Sorry, schrijvende BN-ers. Wie kiest voor schrijven, kiest voor het leven. Prima als je als rasschrijver maar 1 boek maakt en je worstelt voor de rest van je leven met de opvolger, maar BN-ers: STOP alsjeblieft met 'Ik heb altijd al een boek willen schrijven, en die droom is nu uitgekomen'. Dat is banaal, abject en marktverziekend.

Het is nu wachten op het romandebuut van Albert Verlinde, de korte verhalen van Gordon en de gaylit van stylist Leco van Zadelhoff. Ik zal ze aanklagen.

Het is dat ik clubs, verenigingen en bonden vermijd, anders zou ik nu een gilde oprichten.

Reageren is niet (meer) mogelijk